De reis naar Boven Suriname begint in Paramaribo. De chaos is op de Saramaccastraat is minder groot dan ze lijkt: het is goed georganiseerd. Het juiste busje wordt je snel gewezen. In dit geval het busje van Netjesman (Frisseman), die nog even her en der onder de wagen moet sleutelen.
De eerste uren over asfalt schiet het lekker op. In Brownsweg houdt het asfalt op. Tot hier zijn 'de Chinezen' gekomen.
De komende uren gaat het over de bekende binnenlandse wegen. Onderweg stopt Netjesman om bestellingen (een bed of een krat Parbo-bier) af te leveren bij een dorp.
Uiteindelijk houdt de weg helemaal op in Atjoni. Vanaf hier ga je met de boot.
Dergelijke trucks zijn er ook voor personenvervoer: De Jumbo. Je komt er voor een habbekrats overal in het binnenland waar de wielen maar kunnen komen.
Ook de diesel gaat verder per boot.
Eenzelfde georganiseerde chaos als op de Saramaccastraat. Alleen nu met boten.
Ook die grote diepvrieskisten die je her en der in de dorpen ziet, zijn met zo'n smalle boot aangevoerd.
Van Gent en Loos
In drie kwartier varen brengt de boot van Mandje je bij zijn resort: Menimi in Djemongo. Een paradijs.
Een bezoek aan Ladoani en twee naburige Marron-dorpen.
Water uit de rivier om jezelf te wassen, je kleren, de vaat. Regenwater om te koken en (als het er is) water uit de stad om te drinken.
Om de boze geesten tegen te houden -misschien wel die welke aan de overkant van de rivier in de kankantri wonen- worden de toegangswegen tot het dorp afgesloten met rieten strengen.
Een regenbui hoort erbij, in de regentijd.
Strop voor Netjesman: op de terugweg begeven de koppelingsplaten van zijn busje het. Na een paar uur in de eerste versnelling haalt hij de rand van Paramaribo (Post 1). Vandaar verder met taxi's.
